Home is where the heart is

0

Home is where the heart is

Since Sunday I am back in Belgium. It is in the meanwhile already the third time that I leave Armenia without Kristine. As the proces of Visa is a long bureaucratic proces that is taking months and months. I hope that this was the last time I had to travel to Belgium alone …

On the other hand I feel gratitude that I could create space to be a lot in Armenia with my beloved Kristine, in the land which is deeply in my soul also … I deeply hope that in the future borders will slowly vanish and that we will move to a world of oneness. As sometimes it is really challenging to live in a world with so many outside limitations. In my relation with my beloved I don’t feel this borders but as our earthly vessels were born in a different country we are deeply confronted with the limitations outside ourselves.

For me personally home is not a country nor a fysical place. If I learned something from the nomadic life from the last years then it is in the first place that I am home wherever my heart is. In the meeting with Kristine I also deeply feel that home is also in our relation. That my house is not a physical place but in the first place my earthly vessel and the vessel of Kristine as I deeply feel we are one soul in 2 vessels.

If I now look back on my life in a bigger context then I see that my whole life was a preparation for the meeting with my beloved. After we met there was no other choice then to fully choose for commitment and a sacred union with my beloved. All previous experiences I had in life where a preparation for that moment.

Now that I am back in Belgium alone all is strange in some way. Nothing seems the same even that nothing changed. In the end it is just me that changed. It is even strange to speak Dutch again as in the meanwhile I am speaking mostly English and that I also slowly start to speak Armenian. The reason that I am back is also because I will cofacilitate a grouptravel to Glastonbury with friends in March. So during the spring equinox I will be again in Glastonbury. One year after I was standing on the Tor looking towards the East with a deep feeling I was going home I will go back to this magical place. I could never foresee rationally at that time which miracles would happen …

Now back in Belgium I feel again how much I love this land and especially Bruges the city where I was born will always have a special place in my heart. But my love is not limited to the borders of this country. My love is connected with the energy of this places. As borders are relative and change during time. Which also brings limitations sometimes … In some kind of way it makes me sad that I cannot be here now together with my beloved … As i would love to freely be here with my beloved also …

There were other times when Armenians were freely welcome in Bruges … Years ago I followed a course for guide in Bruges and I also studied a lot about the history of Bruges in general. So I know there was a time that Armenian merchants and of course a lot of other merchants from all over the world w

ere residents in Bruges during the middle ages. It is interesting to know about the Armenian presence in the town of my heart. Armenian merchants in the middle ages were bringing merchandise from the East to the West and they were especially active in carpet industry in Bruges. They were very welcome and loved in the region … In a time there were no visas. But times change and so do borders …

I deeply hope from the bottom of my heart that soon I will be free to walk in the streets of my beloved Bruges together with my wife … Just like I am free to walk in the streets of Yerevan and the Armenian fields … I hope that we will soon be free to travel together in the region my earthly vessel was born … Just like I am free to travel in the country her earthly vessel was born … It would be nice to travel free on all levels …

The interesting thing is that today when writing this message the mother of Kristine called me to say that the prime minister of Armenia is also in Belgium in this moment … It is already the second time that exactly the same time that i came back he is here on a business meeting to speak about future cooperations …

And even more interesting is that just now I receive call from Kristine that just now in this moment there is a live conversation on Armenian television between the Armenian prime minister and Juncker, the president of the European Commission and that Juncker is speaking about the fact that they want to arrange visa free for Armenian people …

All is coming together and i am longing for the day we will be free to travel together … for us and for all Armenians and for people from everywhere …

As in the end home is not a country or about borders but about the place where the heart is wherever we are …

Hug

Jan

pic from “De Burg” in Bruges by 17th Century painter Jan Baptist Van Mennixhove

Armenian Wedding – Kristine and Jan – Official video by AK Gallery (full version)

0

You can now watch the official video from our wedding in Armenia on youtube (video made by AK Gallery)

Նսր Հայաստան

0

(English version below)

Սիրելի Հայաստան ջան

Հունվար 2019

Իմ անունն է Յան: Այս տարվա հունվարի 6-ին՝ սուրբ ծննդյան օրը, նոր լուսնի էներգիայի ազդեցության տակ ես երազ տեսա: Երազ` մեր սիրելի Հայաստանի մասին: Երազ, որն ուզում եմ կիսել այն բոլորի հետ, ովքեր կրում են Հայաստանն իրենց սրտում: Երազում ես տեսա նոր Հայաստան, ծագող՝ ինչպես ֆենիքսը մոխրի միջից: Հայաստան, որտեղ մենք շուտով կարող ենք ապրել մեր հնագույն երազանքները: Երազանքներ, որոնք մենք պահել ենք դարեր շարունակ մեր սրտի խորքերում: Հայաստանը շուտով կծաղկի այնպես ինչպես երբեք չէր ծաղկել: Հայաստանը կդառնա հարստության և առատության երկիր: Հայաստանը կզարգանա ավելի արագ, քան դուք կարող եք երբևիցե պատկերացնել: Այն պարզապես ժամանակ է պահանջում տեսանելի դառնալու համար: Ամեն ինչ տեղի է ունենում աստվածային ձևով՝ իր ճիշտ ժամանակին: Երազումս ես նաև տեսա, որ շատ մարդիկ կվերադառնան դեպի իրենց սուրբ հայրենիքը: Ես տեսա նաև, որ եկել է ժամանակը ետ բերելու մեր սրտերը Հայաստան: Շատ մարդիկ, որ լքել են երկիրը կամաց-կամաց կսկսեն վերադառնալ:

Շատ երկար ժամանակ մենք թողեցինք մեր սրբազան երկիրը ագահության գայլերի ձեռքում: Գայլեր, որոնք վերցրեցին մեր սուրբ հողը, երբ ստիպված էինք լքել այն, երբ մեր նախնիները վայրի կենդանիների նման որս էին դարձել: Բայց հիմա ժամանակն է ետ բերել սիրտը մեր սուրբ երկիր: Երբ մենք անենք դա, ագահության գայլերը, որոնք թալանել են մեր երկիրը, կամաց-կամաց կվերանան: Քանի որ նրանք չեն կարող դիմադրել ընդդեմ սիրո և բաղձալի երազանքների, որոնք մենք պահել ենք մեր սրտերում դարեր շարունակ: Երբ սիրտը վերադառնա Հայաստան, բոլոր ագահության գայլերը, ովքեր իշխել և չարաշահել են մեր սրբազան երկիրը, կցնդեն ինչպես ձյունն արևի տակ: Կարիք չկա պայքարելու, քանի որ սերը բուժում է ամեն ինչ բնական կերպով:

Իմ երազում ես նաև տեսա, որ Հայաստանը միայն առարկայական չէ: Այն միայն հող ու ֆիզիկական սահման չէ: Հայաստանը մեր հոգում է և հոսում է մեր երակների միջով: Դա այն է, ինչ ես նույնպես  խորապես զգում եմ: Որ Հայսատնը խորն է իմ հոգում: Ես ծնվել եմ Բելգիայում, բայց հավատը բերեց իմ երկրային նավը դեպի Հայաստան: Անցյալ տարի իմ երկրային նավը ժամանեց մեր սիրելի Արարատ լեռան դաշտավայր: Հենց ապրիլյան հեղափոխության ժամանակ: Ես իմ հոգում խորապես զգում էի ինձ ինչպես իմ տանը: Թեև ես ծնվել եմ Բելգիայում, ես զգում եմ, որ Հայաստանը խորապես իմ հոգում է: Բոլոր առումներով Հայաստանը տանը լինելու զգացողություն է տալիս: Հանդիպումը մարդկանց, երկրի, ավանդույթների հետ և ամենից շատ վերամիավորումն այն կնոջ հետ, ով, զգում եմ, կարծես իմ հոգու մյուս մասն է: Այն կինը, ում հետ ես ամուսնացա Հայաստանում: Ամեն դեպքում ես զգում եմ, որ ես ապրում էի Հայաստանում անցյալ կյանքերում և, որ այս կյանքում ես մեկ այլ երկրային մարմնով վերադարձա տուն: Ես նաև խորապես զգում եմ, որ իմ ճակատագրի մի մասն է ինչ-որ բան անել իմ հոգու հայրենիքի համար: Ճիշտ այնպես, ինչպես ես զգում եմ, որ կարիք ունեմ կիսվելու այս երազով բոլորի հետ, ովքեր կրում են Հայաստանն իրենց սրտում:

Երազում ես նույնպես տեսա, որ ամեն ինչ կատարվում է աստվածային ձևով: Այդ ճակատագիրն արեց այնպես, որ մենք ստիպված էին լքել մեր երկիրը վերջին տասնամյակների ու դարերի ընթացքում: Որովհետև մեր նախնիներից շատերը որս էին դարձել և սպանվել էին կենդանիների պես: Բայց որքան էլ այդ ամենը վատ էր և ցավալի, այն մի մասն է ավելի մեծ պատկերի: Աստվածային ձեռքը վերցրեց մեր հոգիները՝ ինչպես մի բուռ սերմեր և վարպետ հողագործի նման այն սփռեց աշխարհով մեկ: Մի վեհ նպատակով, որ արթնացներ մեր սրտերում խորն ինչ-որ բան` hիշողություն, որ Հայաստանն ավելին է քան ֆիզիկական հողը: Հայաստանն արդյունք է հնագույն ավանդույթների և բաղձալի երազանքների, որոնք մենք պահել ենք մեր սրտերի խորքում ՝անկախ ժամանակի և տարածության: Երազանքներ և ավանդույթներ, որոնք ֆիզիկական հիմքով չեն կապվում: Հայաստանը խորապես մեր հոգիներում և մեր սրտերում է եղբայրներ և քույրեր: Ոչ ոք չի կարող երբևիցե խլել մեր սիրելի Հայաստանը, նույնիսկ եթե նրանք սպանեն մեր երկրային մարմինները կամ տիրանան Արարատյան դաշտավայրի շրջակա հողերին: Նրանք կարող էին սպանել մեր նախնիներին, բռնաբարել մեր կանանց, տիրանալ մեր հողերն, բայց նրանք երբեք չեն կարող ոչնչացնել այն, թե ով ենք մենք, խորը մեր սրտերում:

Ամեն ինչ տեղի է ունեցել ինչ-որ պատճառով: Եվ հիմա ժամանակն է եղբայրներ և քույրեր արթնացնելու կրկին այս հնագույն երազանքները մեր սրբազան երկրում, մեր հայկական սարերում: Նոր գարուն և նոր լուսաբաց է գալիս մեր սիելի Հայաստանի համար: Եվ մենք շուտով կհավաքենք այն պտուղները, որոնք դեռ նույնիսկ չենք տեսնում: Ժամանակն է, որ բոլոր հայերը ոտքի կանգնեն և աշխատեն միասին: Մենք չենք կարող մեր երազանքներն ու ցանկությունները դնել մի քանիսի ձեռքում: Ոչ մի անձ կամ քաղաքական գործիչ նոր Հայաստան չի հիմնի, մենք բոլորս միասին պիտի անենք: Հայաստանը մեկ անձ չէ կամ մի քանի: Հայաստանն ամեն մեկն է, ով կրում է սրբագույն երազանքներն իր սրտում: Մենք Հայաստան ենք եղբայրներ և քույրեր: Ե՛վ տղամարդիկ, և՛ կանայք պիտի ոտքի կանգնեն հավասարի պես:

Մենք շատ ենք տառապել, բայց հիմա եկել է ապաքինման ժամանակը: Մեր երկիրը, ինչպես նաև մեր երկրային տները հայկական լեռներում հափշտակվել են անցած դարերի շրջանում, բայց մենք պահում ենք մեր երազանքները հավերժության միջով: Ոմանք փորցել են ոչնչացնել մեր սուրբ երգերն ու պարերը, բայց մենք պահել ենք այն ինչպես սուրբ գանձեր դարեր շարունակ: Մենք կրողներն ենք մեր հին լեզվի և մեր հին ավանդույթների: Իմ երազում ես տեսա նաև, որ երբ ժամանակը գա, Արարատի դարպասները կբացվեն կրկին: Մենք կրկին իվիճակի կլինենք ազատորեն զբոսնել դեպի մեր սուրբ և սիրելի լեռը: Ամեն ինչ առաջնորդվում է աստվածային ձևով և այն տեղի կունենա իր ճիշտ ժամանակին: Հիմա եկել է ժամանակը ետ բերելու մեր հոգին և մեր սրտի կրակը դեպի մեր հայրենիք: Ժամանակն է արթնացնել մեր հավերժական օջախը և թող այն վառվի ավելի վառ քան երբևէ: Երազումս ես տեսա, որ օջախը կվառվի ավելի վառ քան երբևէ:

Իմ երազում ես նաև տեսա, որ մեր նախնիների տանջված հոգիները լուսավորված էին: Այն մարդկանց հոգիները, որոնք մահացել են ցեղասպանության և կոտորածների արդյունքում անցած տասնամյակների ու դարերի ընթացքում: Ժամանակն է, որ ապաքինենք այն տառապանքները, որոնք մենք երկար պահեցինք մեր սրտերում: Ժամանակն է, որ ապաքինենք դուդուկի թախիծը: Չափից շատ ենք մենք տառապել: Ամենագեղեցիկ ձևը մեր նախնիներին ծառայելու՝ ուրախանալ և կառուցել նոր Հայաստան: Եկել է ժամանակը բուժելու մեր և մեր նախնիների վերքերը: 2018 թվականը մեծ փոփոխությունների շրջան էր մեր սիրելի Հայաստանի համար: Անցյալ տարվա հեղափոխության ժամանակ կրակ էր արթնացել և մեր նախնիների հոգիները լուսավորվել էին: Խորն ապաքինում է տեղի ունեցել:

Մեր սիրելի Հայաստանի հոգին և մեր նախնիների հոգիներն այլևս տառապելու կարիք չունեն: Նրանք ուզում են, որ մենք ուրախանանք և, որ մեր օջախը պահենք այնպես վառ ինչպես երբեք այն չի եղել: Եկել է ժամանակը եղբայրներ և քույրեր կառուցել նոր Հայաստան: Նոր Հայաստան, որը կղեկավարվի ոչ մի քանիսի այլ բոլորի կողմից: Ժամանակն է ոտքի կանգնել և գնալ դեպի մեր երազանքները: Ետ բեր սիրտդ դեպի արարատյան դաշտավայր: Նոր Հայաստանը շուտով կծագի և կբարգավաճի: Մի չափեք Հայաստանը ներկայիս դեմքով, այլ բախտով չափեք: Եվ Հայաստանի բախտն ավելի մեծ է, քան դու կարող ես հիմա տեսնել: Աստղերում գրված է, որ նոր Հայաստանը պետք է ծաղկի: Ժամանաը ցույց կտա… Շուտով այլևս կարիք չի լինի փախչել այլ երկեներ՝ ավելի լավ կյանք փնտրելու: Քանի որ մենք կկարողանանք ապրել մեր երազանքները Հայաստանում: Եվ վերջում հավելեմ մի շատ կարևոր բան` մենք պետք է բոլոր մակարդակներում հավասար լինենք: Թե՛ կին և թե՛ տղամարդ: Ինչպես թագավորներ և թագուհիներ մենք պետք է միասնական լինենք:

Եվ իմ նամակի վերջին ուղերձը ձեզ, սիրելի եղբայրներ և քույրեր.

                                                Հայ տղամարդկանց համար

Մի՛ ամուսնացիր կնոջդ հետ, որպես թագուհու, որ հետո նրան ստրուկ դարձնես:

Կամ մի՛ վանդակիր նրան ամրոցում, որն ըստ էության դառնում է բանտ:

Թո՛ղ նա փայլի թագուհու նման բոլոր ժամանակներում:

                                                Հայ կանանց համար

Մի՛ ամուսնացիր տղամարդու հետ, որ հետո դառնաս նրա մայրը:

Բայց կանգնի՛ր նրա կողքին ինչպես թագուհին թագավորի կողքին:

Եղե՛ք թագավոր և թագուհի բոլոր ժամանակներում:

Օրինակ մի՛ վերցրեք ուրիշների հարաբերություններից:

Միշտ հետևեք ձեր սրտի թելադրանքին:

Թո՛ղ ազատություն լինի ձեր հարաբերությունների մեջ:

Եվ միշտ բարձրացրեք միմյանց:

                                                Հայ ծնողների համար

Ձեր երեխաները ձեր սեփականությունը չեն:

Այսպիսով, մի՛ վաճառեք ձեր երեխաներին կազմակերպված ամուսնություններում:

Թուլ տվեք, որ նրանք գնան իրենց սեփական ճանապարհով:

Քանի որ, ձեր երեխաների հոգիներն ու սրտերը գիտեն ճանապարհը:

Եվ միշտ հիշե՛ք ծնողներ.

Որ երեխաները կյանքի երեխաներն են:

            Ով կրում է Հայաստանն իր սրտում կարող է կիսվել այս խոսքերով

            Հատուկ շնորհակալություն իմ սիրելի կնոջը Քրիստինեին՝ հայերեն թարգմանելու համար:

            Ողջույններ սրտից,

            Յան

English version

Dear Hajastan Jan,                                             6 january 2019

My name is Jan and on 6 January this year under the energy of the new moon I had a dream. A dream about our beloved Hayastan Jan. A dream from which I feel I need to share with everybody who carries Hayastan in the heart. In the dream I saw a new Hay
astan rising like a phoenix out of the ashes. A Hayastan in which we will soon be able to live all our ancient old dreams. Dreams we kept for centuries in the depths of our hearts. Hayastan will soon blossom like it blossomed never before. Hayastan will become a country with an amazing wealthy economy and will become a country full of abundance. Hayastan will develop more fast than you can ever imagine from this point of perspective. It only needs some time to become visible. All is happening in a divine timing. In the dream I also saw that a lot of people will come back to their sacred homeland. In my dream I saw that the time is now to bring back our hearts to Hajastan. A lot of people that left the country will slowly start to come back.

For too long we have let our sacred land in the hands of the wolves of greed. Wolves that took over our sacred land, after we had to leave it when our ancestors were hunted like wild animals. But now is time to bring back the heart to our sacred land. When we will do that the wolves of greed that abused our country will slowly vanish. As they are not resisted against the love and the ancient old dreams we kept in our hearts through the centuries. When the heart is back in Hayastan all wolves of greed that ruled and abused our sacred country will vanish like snow in front of the sun. There is no need to fight as love heals all in a natural way.

In my dream I also saw that Armenia is not only something physical. It is not only something about ground or physical borders. Armenia is in our soul and runs through our veins. That is something I also feel deeply. That Hayastan is deep in my soul. I was born in Belgium but fate brought my earthly vessel towards Armenia. Last year my earthly shiparrived on the fields surrounding our beloved mountain Ararat. Just in the time of the revolution in April. It was deeply coming home in my soul. Even that I was born in Belgium I feel Armenia is deep in my soul. On all levels Armenia feels like coming home. In the meeting with the people, the land, the traditions and most of all being reunited with the woman who feels like the other part of my soul. The woman with whom I married in Armenia. In all I feel I was living in Hayastan in past lives and that in this lifein another earthly vessel I came back home. I also deeply feel that it is part of my destiny to do something back for the homeland of my soul. Just like I feel that I need to share this dream with everybody that carries Armenia in the heart.

In the dream I also saw that all is happening in a divine timing. That fate made that we had to leave our country during the last decades and centuries. Because a lot of our ancestors were hunted and killed like if they were animals. But how bad and painful it all was, all is part of a bigger picture. The hand of the divine has taken our souls like a bunch of seeds. And like a master farmer the hand of the divine spread out our souls all around the world. With the higher purpose to awaken something deep in our hearts, the memory that Hayastan is more than a physical land. Hayastan is the product of the ancient traditions and the ancient dreams we kept beyond time and space in the depth of our hearts. Dreams and traditions that are not chained by physical ground. Hayastan is deeply in our souls and our hearts brothers and sisters. Nobody can ever take our Hayastan Jan away even if they kill our earthly ships or take the ground surrounding the Ararat plain. They could kill the earthly vessels of our beloved ancestors, rape our wives, take our land but they can never destroy who we are, deep in our hearts.

All happened for a reason. And now it is the time brothers and sisters to awaken this ancient old dreams again in our sacred land in the Armenian mountains. A new spring is coming, a new dawn is coming for our beloved Hayastan Jan. And we will soon harvest the fruits that we cannot see yet. It is the time for all Armenians to stand up and work together. We cannot put our dreams and desires in the hands of a few. Not one person or politician will establish the new Hayastan, we all will do together. Hayastan is not one person or a few. Hayastan is all the people who carry the ancient dreams in their heart. We are Hayastan Jan brothers and sisters. Both men and women should stand up as equals.

We have suffered a lot but the time for deep healing is now. Our land just like our earthly huts in the Armenian mountains have been plundered during the past centuries but our hearts have carried our ancient dreams through eternity nevertheless. Some have tried to take away our ancient songs and dances but we have kept them like sacred treasures through the ages. We are the keepers of our ancient language and our ancient traditions through time and space. In my dream I also saw that when the time is there the gates to Ararat will open again. We will be able to walk again freely towards our sacred and beloved mountain. All is guided in a divine way and it will happen in the right time. But now is the time to bring back our soul and the fire in our heart to our homeland. It is time to burn and awaken our ancient old Ojakh and let it burn more than ever before. In my dream I saw that the Ojakh will burn like never before …

In my dream I also saw that the tormented souls of our forefathers have been enlightened. Souls of that people who died during genocide and during the massacres from the past decades and centuries. It is time to transcend the suffering that we kept too long in our hearts. It is the time to transcend the melancholy of our ancient duduk flutes. For too long we have carried pain and suffering in the deepest of our cells. The most beautiful way we can serve our ancestors is to have joy and built a new Hayastan all together. The time is now to heal our wounds and the wounds from our forefathers. 2018 was a major shift for our beloved Armenia. A fire was awakened during the revolution of last year and the souls of our ancestors have been enlightened when the revolution and the genocide memorial were coming together. A deep healing happened.

The soul of our beloved Hayastan and the soul of our ancestors don’t need no more suffering. They want us to have joy and to let us burn our Ojakh like it burned never before. The time is now brothers and sisters to built a new Hayastan. A new Hayastan that will not be ruled by the few but by all who kept the old Armenian dreams in their hearts. It is time to stand up as our dreams are meant to be lived. Bring back your heart to the plains of Ararat. A new Hayastan will soon rise and prosper. Don’t measure Hayastan by its current face but by its destiny. And the destiny of Hayastan is bigger than you can now see. It is written in the stars that a new Hayastan will rise. Time will show … . Soon there will be no need any more to run away to other countries in search for a better life. Because we will be able to live our dreams in Armenia. And to end brothers and sisters something very important. We should be on all levels equals, both man and woman. As kings and queens we should stand together.

To end this letter a last message dear brothers and sisters that is coming through

To Armenian men

Don’t marry your wife like a Queen to make her a slave after

Or to cage her up in a castle that in essence becomes a prison

Let her shine like a queen at all time

To Armenian women

Don’t marry your man to become his mother after

But stand next to him like a queen next to a king

Be both King and Queen at all time

Take no example for relationships

Unless what is coming from the depths of your own hearts

Let freedom stream to your relationship

And lift each other up at all time

To Armenian parents

Your children are not your possession

So don’t sell your children’s bodies in arranged marriages

But let them go their own way

As the souls and the hearts of your children know the way

And parents always remember

That your children are not yours but the children of life itself

Please feel free to spread this word with all who carry Armenia in the soul.

Special thanks also to my beloved wife Kristine for helping with the translation in Armenian

Greets from the heart,

Jan

Eerlijke migratie “De realiteit”

0

Eerlijke migratie “De Realiteit”

Migratie … Misschien wel het grootste actuele debat van de afgelopen maanden, jaren, … .

Je leest tegenwoordig heel veel over migratie in de media … En iedereen heeft er wel zijn mening over … En dat is helemaal ok … We hebben immers allemaal ons eigen perspectief van waaruit we de wereld bekijken gebaseerd op onze persoonlijke ervaringen … Ieder heeft zijn uniek bril op de realiteit … En misschien is er wel helemaal geen juist of fout in deze hele topic … Graag vertel ik je bij deze een persoonlijke ervaring vanuit mijn persoonlijk liefdesverhaal met mijn Armeense echtgenote en hoe de realiteit van migratie voor ons voelt …

Nu dezer dagen lees ik dat er op politiek gebied mogelijk gesjoemel is met visa in België … Dat politiek actieve mensen smeergeld aanvaarden om visums uit te keren … Daarnaast las ik ook recent dat bepaalde partijen stellen dat Visum D gezinshereniging veel te makkelijk zou zijn … Dan vraag ik me dit af … Misschien hebben mensen die beweren dat het makkelijk is nooit zelf een ervaring meegemaakt of een aanvraag dienen te doen voor een dergelijk visum? Misschien hebben ze ook nooit gereisd en niet gevoeld dat liefde de landsgrenzen overstijgt? Misschien beseffen ze niet dat liefde geen kleur of nationaliteit heeft? Waardoor ze ook nooit in een situatie van een internationaal liefdesverhaal zijn terecht gekomen en zo ook niet werkelijk het thema migratie in iedere cel van hun lichaam kunnen voelen en ervaren …

Bij deze … Ik ben één van die mensen die samen met mijn echtgenote  die is geboren in Armenië op een legale manier een Visum D voor gezinshereniging aanvraagt … In onze relatie voelen we de grenzen van de landen waar we zijn geboren niet … Maar omdat we zijn geboren in verschillende landen worden we wel geconfronteerd met de beperkingen van de landen waarin we zijn geboren … En hoe onvrij we in werkelijkheid zijn … En geloof me het is allesbehalve een eenvoudig proces om een visum D aan te vragen voor België … En vrij ben je in werkelijkheid niet echt …

Ik voel me diep beschaamd dat er op mijn paspoort Belg staat en door welk proces ik dien te gaan om met mijn echtgenote naar België te komen … Ik voel me al lang geen Belg meer en de reden dat ik een paspoort heb heeft uiteindelijk weinig met vrije wil te maken … Uiteindelijk is er weinig vrije wil in dit verhaal wanneer je als baby een rijksregister en een nummer toegewezen krijgt … Wat is België eigenlijk? Bij momenten niet meer dan een grote illussie waarbij vele mensen die voor een voetbalmatch massaal de Belgische driekleur ter hand nemen om de dag nadien met de vlag van de Haan of de Leeuw opnieuw in een separistisch verhaal te vervallen …

Ik vraag me af hoe vrij ik ben als zogenaamde “Belg” als ik zie wat ik dien te doen om samen met mijn echtgenote een visum voor België te verkrijgen … Ik kern voel ik me in dit hele verhaal bij wijlen effectief niet meer dan het nummer dat op mijn Belgische identiteitskaart staat … Net zoals mijn echtgenote in dit verhaal niet meer dan een nummer is … Ik voel me bij wijlen ook een idioot omdat als je eerlijk netjes de bureaucratische processen volgt je letterlijk te kijken gezet word door mensen die het systeem misbruiken …

Waarom zijn er regels en waarom zou ik ze volgen vraag ik me meer dan ooit af wanneer ik objectief aanschouw wat er zich dezer dagen en maanden allemaal afspeelt … Waarom in godsnaam regels volgen als ze toch illusies blijken te zijn en niet voor iedereen gelden? Allemaal goed dat er regels zijn … Daar heb ik begrip voor … Maar dan enkel als ze voor iedereen van toepassing zijn en als ze eerlijk zijn … In realiteit blijkt dit dus niet altijd het geval te zijn …

Enkele weken terug stuurde ik een mail naar het kabinet van de eerste minister om de onrechtvaardigheid te melden in de visumprocedure waar ik met mijn echtgenote doorga en waar ik eerder ook over schreef in een eerder bericht … Enkele weken later kreeg ik een mail terug van een medewerker van de dienst van de eerste minister dat men het dossier in detail zou bekijken om dan later een standaardmail te krijgen dat ze niet bevoegd zijn en dat ik naar dienst Buitenlandse zaken dien te sturen … Daarvoor dien je dan weken te wachten … Een week later zie ik dat de betreffende medewerker voor fraude in opspraak is gekomen … Wie kan je in dit hele circus vertrouwen vraag ik me dan af?

Als we stoutwillig zouden zijn dan staan mijn echtgenote en mezelf binnen de kortste keren in België … Via een illegale en op leugens gebaseerde weg … Althans illegaal binnen “het systeem” … Want als je ziet wat er zich allemaal aandient is “het systeem” een leugen op zich en zou je het systeem op zich “illegaal” kunnen noemen … Het is helemaal niet moeilijk om “illegaal” naar België te komen … Maar doordat we de procedure volgen zijn we intussen al sinds enkele maanden 2018 bezig aan een aanvraagprocedure voor het visum van mijn echtgenote … het dossier is nu intussen sinds eind november in België in Brussel bij de dienst vreemdelingen zaken nadat het door een heel bureaucratisch proces via ambassade ging … Als je contact opneemt is er nauwelijks communicatie, persoonlijk contact of duidelijkheid in gelijk welke fase van de aanvraag … ik heb begrip dat er regels zijn maar menselijk zijn ze niet …

Normaal kan je de status van je dossier voor Visa online opvolgen vanaf enkele weken na aankomst in Brussel … Recent stuurde ik een mail omdat dossier niet online zichtbaar na de voorziene periode … Antwoord was dat er heel veel achterstand is en dat het daarom op zich laat wachten en dat proceduretijd effectief tot maximum 6 maanden kan duren na ontvangst in Brussel … Ik heb begrip dat er regels zijn en dat het zijn tijd vraagt en wil deze processen gerust volgen maar waarom vraag ik me af als ik zie wat er allemaal gebeurt … De regels zijn er toch niet voor iedereen en de mensen die ze mede opstellen lappen ze toch aan hun laars … Daarnaast zit “het systeem” vol met onrechtvaardigheid … Bovendien stel ik vast dat de regering en de mensen die bevoegd zijn voor ons bureaucratisch bestel zomaar kunnen beslissen om hun ontslag in te dienen en zo een heel land te kijk te zetten met wie weet welke politiek achterliggende agenda … Een groot circus en één groot spel lijkt het …

Links, rechts, … Het maakt voor mij allemaal niet uit. Ik voel me zelf niet rechts of links … Ik voel me een mens … Links en rechts zijn voor mij een illusie van de geest die het zaad zijn voor separatisme … In iedere partij is er goed en kwaad en zijn er mensen met goeie en minder goeie intenties … Als ik dit allemaal zie dan is het in kern niet meer en minder dan een groot maskerspel los van partijen en los van links en rechts … Ik vraag me bij momenten af waarom ik zo slaafs de regels volg in dit proces als ik dit allemaal zie …

Ik wou dit gevoel even delen … Want ik kan me voorstellen dat er nog ontzettend veel mensen door een gelijkaardig proces gaan … Dat vele mensen ook niet beseffen welk proces het in kern wel is tot je ermee in aanraking komt … Bovendien zijn er ook ontzettend veel mensen die zich in de politiek en bureaucratie met hart en ziel inzetten die hier ook de dupe van zijn … Uiteindelijk is er overal licht en schaduw … Ondanks alles geloof ik zelf dat eerlijkheid, rechtvaardigheid en waarheid uiteindelijk alles overstijgt … Dat alles altijd aan het licht komt zoals ook de vele schaduwzijdes binnen het systeem nu ook zichtbaar worden … Dit hele proces leert me opnieuw veel over de illusies, over het onrecht en hoe onvrij we bij wijlen zijn in deze wereld …

Per toeval las ik recent ook het eerste artikel van de “Universal declaration of Human rights from the UN”

Artikel 1 stelt als volgt:

All human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood …

Alle menselijke wezens zijn vrij geboren e gelijk in waardigheid en rechten … Ze zijn voorzien van verstand en geweten en zouden zich dienen te gedragen in een spirit van broederschap tot elkaar …

Mooie woorden … Maar wat met de realiteit?

Dit alles wou ik dus toch even delen vanuit persoonlijke ervaring los van goed en kwaad … Dat het me raakt dat is zeker … En dat omdat het lichaam van de vrouw die ik bemin niet is geboetseerd uit Vlaamse klei … voel je vrij om te delen … Ik ga ervan uit dat het wel terecht komt waar het dient terecht te komen …

Hartegroet,

Jan

 

 

 

Best wishes for 2019

0

“Garni temple full moon September 2018”

picture made by Andranik from AK Gallery during our wedding in September

The year is ending and a new year is coming. A good time for looking back on the past year and looking forward to the new year. This days when I was contemplating on the past year I was wondering again how much my life shifted in an unseen way. With the climax on the fall equinox when married in Armenia. It is magical how all is going in a divine way when following the heart. It is going beyond all the rational.

The last years were full of magic but I am also aware of the difficult periods I went through in my life personally and I can say you from the bottom of my heart that there were extremely difficult and hard times in my life also, but in the end all was necessary on the path, both the light and the dark. In the end we all go through to different phases in life.

By this I wish all of you all the best wherever you are or where your path leads in this moments. I wish you a good ending of the year and a new year full of magic to come. Because new experiences are waiting for all of us. Always believe and trust because magic is waiting us always. May the heart always guide us.

For me personal 2018 was coming home in Armenia, the land that stole my heart on all levels and feels as deeply coming home. If one day you want to visit Armenia you are always welcome. In 2019 it feels as part of my mission to support the growth of Armenia together with Kristine. Part of that is organizing travels and investing in local Economy and working on the creating of a futur eco village. But all step by step.

For now there are 7 new group travels launched for 2019 and 2020 from which you can find all info on the website.

dates are:

16/06/19 _ 23/06/19

14/08/19 _ 21/08/19

18/09/19 _ 25/09/19

03/07/19 _ 10/07/19

31/07/19 _ 07/08/19

16/04/20 _ 23/04/20

16/06/20 _ 23/06/20

https://www.onderweg.one/events/

(we also deliver individual travel packages, info on the website or contact us for more info)

Have an amazing ending of the year and a year full of magic to come

Greets from the heart

Jan

picture by AK Gallery

the meeting with the president of Armenia

0

When you are sitting in a cafe in a park in Yerevan and end up speaking with the President of Armenia and his wife

Yesterday in Yerevan after coming back from my trip to Belgium and being reunited with Kristine in Armenia we are drinking something in a cafe in a park in Yerevan. We are speaking about how tired we both are from the bureaucratic system concerning the visa and the mill we are going through to be able to go together to the country I was born. Deep in my heart I hope that one day Armenians will be more free. I feel that the day will come that Armenians will be able to travel freely to Europe. A feeling I already had during the peaceful revolution in April this year in Armenia.

Suddenly Kristine comes close to me to say something after some people come sitting at a table next to us. “The president of Armenia is sitting behind you together with his wife and another couple” she whispers.

We can speak about this situation with the president I say laughing. After I address me to the man Kristine say is the president and say to him; “Excuse me sir, you speak English?, my wife told me that you are the president of Armenia”. “Your wife is right” he replies with a smile.

“Can I share something?, I hope Armenian people will be more free in the future. I say. I was just speaking with my wife about the visa complexity we are facing for Armenian people to come to Europe” What follows is a modest and human conversation about life, the president who is asking who we are, what we are doing and how we met. Sharing also how he met his wife and in the meantime saying that he just came back from a trip to Germany after meeting with Merkel and other state heads in Europe. Also sharing that there will be Visa free for Armenia in the future but that it needs time.

It is in all a regular talk like you can have with all people. Only the destiny from this man was to become president of Armenia. But in all it is like a modest conversation on a nice and cute terrace in a park in yerevan. The bodyguard bringing coffee to the table and then discretely dissappear to a place more far away is the only thing that seems to can tell this is the president of Armenia. And maybe also the view of some other people on the terrace looking interested in our direction.

“Hajoghutyun” we say when we are leaving the place. “You are learning Armenian” the president asks. “Mi kitsch, a little, I am learning” i say. “Your future children should speak Armenian” he says. “Yeah, that is for sure we say, we already spoke about that” we laugh and leave.

After in the evening we share about the meeting with the parents of Kristine. It happened for a reason her father said, you can write about it. What is the possibility of meeting the President of Armenia in a cafe in a park in Yerevan. You took a picture with them? Kristine parents ask. The funny thing is that we didnt even think to make picture or selfie at that time in what seemed as a modest conversation. “Maybe the president will say one day he was sitting there with us” i say with a laugh. In the end it doesn matter we dont have picture and indeed all happens for a reason and I am feeling gratitude that the day will surely come all armenians will be free to travel. That our future children will be free to go where they want and we will joke about the day that both the president of Armenia and mom and dad forgot to take picture when sitting together in a cafe in Yerevan ?

hug

Jan

the meeting with the president of Armenia

The love i feel for the woman I love

0

De liefde die ik voel voor de vrouw die ik bemin

 
<English version below>
 
Graag wil ik iets delen uit het diepste van mijn ziel. Het gaat over de liefde die ik voel voor mijn geliefde Kristine. Meermaals kreeg ik de voorbije weken en maanden van mensen te horen dat Kristine mijn tweelingziel zou kunnen zijn, of mijn tweelingvlam, of mijn tweelingstraal …
 
Ik wil daar graag voor mezelf iets over delen hoe onze liefde voor mij voelt. Zelf lees ik weinig of geen boeken en heb ik me dus ook niet verdiept in de thema’s van tweelingzielen, tweelingvlammen en tweelingstralen … Ik wil hier delen over hoe onze liefde voor mij voelt voorbij de kaders omdat net daarin voor mij persoonlijk de kracht en magie is gelegen. Voor mij persoonlijk voelt dat de sleutel van de liefde die ik met Kristine ervaar in het voelen is gelegen … In het “niet benoemen”. In het “niet weten” … Dat het ergens niet gelabeld kan worden … Voor mij voelt de liefde dan ook als een soort meer waar je in springt … Je kan er veel over vertellen maar het werkelijk ervaren dient zich pas aan als je in het meer duikt …
 
Ik voel dat ik mijn verbinding met Kristine dus ergens niet kan labelen in een concept. Ik kan er woorden aan geven maar de beleving gaat telkens voorbij de woorden. Voor mij voelt de ontmoeting met Kristine als ik het in woorden dien te gieten als de ontmoeting van het andere deel van mijn eigen ziel. Iets wat in kern voorbijgaat aan woorden maar voor mij persoonlijk het dichtst kom bij wat ik voel. Hoe ik het best kan beschrijven is een gevoel van diep thuiskomen. Het is een gevoel alsof zij mij is en ik haar. Alsof onze beide lichamen worden bewoond door één ziel. Dit in woorden beschrijven is op zich al beperkend voel ik omdat ik ergens nooit in woorden zal kunnen gieten wat er door mezelf en door ons samen stroomt. Het gaat veel dieper dan eender welk woord ooit zal kunnen bevatten. Net zoals de magie in onze ontmoeting niet te rationaliseren is. Voor mij ligt de sleutel in “het onnoembare” …
 
Dus is Kristine mijn tweelingziel, tweelingvlam of wat dan ook? Dat zijn allemaal concepten buiten onszelf … Dus dat weet ik niet en hoeft voor mij ook niet en verandert uiteindelijk niks aan onze verbinding … Voor mij voelt de liefde als iets dat je dient te proeven en te ervaren. Het gaat voel ik voor mij over de verbinding en de ervaring . Ik merk en voel ook voor mezelf dat iedere stap en iedere ervaring op het pad van liefde in het verleden een noodzakelijke stap was naar het moment van de ontmoeting met Kristine. Alles was noodzakelijk en een voorbereiding tot het punt van onze ontmoeting. In ons samenzijn werd voor mij duidelijk dat er geen andere keuze was voor mezelf dan met mijn volle hart kiezen voor de vrouw die ik nu bemin. Dat dit het pad is dat zich aandiende waarbij ik volledig vanuit mijn hart voor haar koos. Een liefde die voor mij dieper gaat dan alles wat ik ooit heb ervaren en tegelijk voelt alsof ik het altijd heb gekend. Ik voel in alles dat onze liefde fysieke tijd en ruimte overstijgt. Dat onze verbinding niet gebonden is aan de ketenen van de fysieke wereld.
 
Maar net hierin ligt voor ons ook een diepe persoonlijke inwijding besloten. Omdat onze ziel voel ik voor één van de moeilijkste paden heeft gekozen. Gezien onze stoffelijke lichamen zijn geboren in een ander fysiek land (zij Armenië en ik België) worden we beiden geconfronteerd met de beperkende systemen buiten onszelf en het bijhorende onrecht. De buitenwereld (lees het systeem) waarin we leven ziet ons als louter een lichaam met een bijhorend paspoort en paspoortnummer dat beperkt word in gaan en staan. In ons samenzijn voelen wij die grenzen niet. Wat wij voelen in onszelf is iets dat deels nog niet is belichaamd in deze fysieke wereld en dat is bij momenten niet altijd makkelijk als je in deze fysieke wereld leeft.
 
Het is bij momenten zelfs heel erg uitdagend. Net zoals het ook soms uitdagend is om zo intiem te delen. Maar ik voel dat ik dit wou delen vanuit mijn ziel. Dit is mijn waarheid en van daaruit spreek ik … Vanuit mijn ziel … Van ziel tot ziel … Uiteindelijk voorbij alle illusies en uiterlijke is het op zielsniveau dat de mooiste verbinding ontstaat en waar we allemaal verbonden zijn. Ver voorbij alle kaders van wat goed en fout of echt en onecht is …
 
I want to end this text with some personal words to you Kristine, my beloved, when I look with the eyes of my heart then to see you is to see me and to see me is to see you. Loving you is loving me and loving me is loving you and that makes us one!
 
Groet vanuit het hart en veel liefde voor elk van jullie
 
Jan
 
 
<English version below>
 
The love I feel for the woman I love
 
I would like to share something from the depths of my soul. It’s about the love I feel for my wife Kristine. Several times I have heard from people during the past weeks and months that Kristine could be my twin soul, my twin flame, my twin ray …
 
I would like to share something about how our love feels for me. I don’t read a lot of books and so I am also not so familiar with the theme twin souls, twin flames and twin rays … I want to share something about how our love feels for me beyond all this frameworks. For me personally it feels the key of the love that I experience with Kristine lays in the field of “feeling” … In the “not labeling”. In the “unknown and not knowing” … That what we feel can not be labeled in some way … For me, love feels like a lake you jump into … You can tell a lot about it but the real experience only comes in when you dive into the lake …
 
I feel that I cannot label my connection with Kristine in a concept. I can give words to it but the experience always goes beyond the words. For me the meeting with Kristine feels like if i have to put it into words as the meeting of the other part of my own soul. Something that is about more then words but for me personally comes the closest to what I feel. I can best describe it as a feeling of deeply coming home. It is a feeling as if she is me and I her. As if our two bodies are inhabited by one soul. To describe this in words is in itself impossible, because I will never be able to put fully into words the energy that flows through us. It goes much deeper than any word will ever be able to contain. Just as the magic in our meeting can not be rationalized. For me the key lies in what can not be named …
 
So is Kristine my twin soul, twin flame or something else? I do not know and do not have to know because after all it is about the connection we feel … For me, love feels like something you have to taste and experience. It’s about the connection and the experience. I also notice and feel for myself that every step and every experience on the path of love in the past was a necessary step towards the moment of meeting with Kristine. Everything was necessary and a preparation to the point of our meeting. In our meeting it became clear to me that there was no other choice for me than to choose with whole my heart for the woman I now love. A love that is going deeper then all what I experienced before and in the same time feels like I have aIways know. I feel in everything that our love transcends physical time and space. That our connection is not tied to the chains of the physical world.
 
But in this lays also a deep initiation for us . Because I feel our souls have chosen one of the most difficult paths. Since our physical bodies are born in another physical country (she in Armenia and I in Belgium), we are both confronted with the limiting systems outside of ourselves and the associated injustice. The outside world (read the system) in which we live sees us as merely a body with a corresponding passport and passport number that is limited in going and standing. In our meeting we do not feel those boundaries.
What we feel in ourselves is something that has not yet been embodied in this physical world and that is not always easy when you live in this physical world. It is even very challenging at times. Just like it is sometimes challenging to share so intimately. But I feel that I wanted to share this from my soul. That this also is part of my soul mission. To share about this from the depths of my soul. From soul to soul … And after all it is at the soul level that the most beautiful connection is created. Far beyond all frameworks of what is right and wrong or real and unreal … This is the truth that I feel beyond all labels …
 
I want to end this text with some personal words to you Kristine Uzunyan, my beloved, when I look with the eyes of my heart then to see you is to see me and to see me is to see you. Loving you is loving me and loving me is loving you and that makes us one!
 
Greeting from the heart and love to all of you
 
Jan
 
 

Miracles exist

0

Miracles exist
<dutch version below – Nederlandse versie onderaan>

There was a day that I didn’t believe in miracles or magic. That this kind of things were only products of fairytale stories. There were times when I was struggling with myself and the world and could not see the magic. I grew up like so many in a world that seemed to know better then me what was good for me … A world where ratio was the master and were dreams were slowly forgotten …

Until the last years when I started to fully follow my dreams and heart beyond expectations from others or society. Getting rid of old beliefs and patterns was not always easy and sometimes very hard, painfull and difficult. but all was necessary …. And just in that point magic became to come in more then ever. The moment I enbraced my dreams there was more magic then ever …

And miracles really happen … Now from equinox to equinox 2018 my life shifted again in an unseen way. In the spring equinox of 2018 I was standing at the Tor of Glastonbury looking towards the East with a feeling in my heart that I was going home. In the weeks before the spring equinox I met two women that told me separately from each other that in that period of my life I looked exactly the same like a past life in the east and that I was going home. For me a proof that what I felt was right. In another part of my life I would probably have been thinking I was crazy…

6 months later on the fall equinox in September I got married in Armenia with a woman who feels like the other part of my soul, who feel like I have always known before and which I met in a magical way. I arrived in a country that feels like I have always known and feels like home. Magical things happened all on the way and in all I can see the guidance from the divine which brought me to places and situations my rational mind could never foresee … and of course it is sometimes also challenging like I already wrote before about bureaucracy and love …

This week in Belgium I was in a workshop with young adults in a high school and I saw how difficult it is for young people in general to live their dreams and their passion. After the workshop a young man came to me and thanked me for sharing my stories and life wisdom. You have reawakened a fire in my heart that stopped to burn. Thank you for that he said. This touched me also in my heart because I could also see myself in him and something I went through. It also awakened a fire in my heart that I want to go to schools more for doing workshops and talk about life and feelings. So if there are teachers here or people that work with youngsters feel free to let me know to talk about possibilities. I deeply feel the importance of working with youngsters …

So many people and youngsters dont believe in their dreams anymore or in following their passion … But what i feel … if somebody ever says you that magic is not real and that dreams are not meant to live, then just be quiet, listen to your own heart and follow your own heart. Because there is a call in yourself that knows what is good for you … There is an inner call in all of us that knows what is good for us … I am not pretending that I know the truth but what I am sure from and what feels for me like truth and what I personnaly experience is that the best medicine in the world is following your heart <3

Lots of love to all of you

Hug

Jan

wedding picture by Andranik Keshishyan from our wedding in Armenia

Miracles exist

<Nederlandse versie>

Wonderen bestaan

Er was een dag dat ik niet geloofde in wonderen of magie. Dat dit soort dingen alleen maar producten waren van sprookjes. Er waren tijden dat ik worstelde met mezelf en de wereld en de magie niet kon zien. Ik ben opgegroeid zoals zovelen in een wereld die beter leek te weten dan mezelf wat goed voor me was … Een wereld waarin ratio de meester was en dromen werden vergeten …

Tot de laatste jaren, toen ik mijn dromen en mijn hart volledig begon te volgen ipv verwachtingen van anderen of de maatschappij te volgen. Oude overtuigingen en patronen kwijtraken was niet altijd gemakkelijk en soms heel moeilijk, pijnlijk … maar het was allemaal noodzakelijk … En juist op dat punt kwam er meer dan ooit magie in mijn leven. Op het moment dat ik mijn dromen werkelijk onarmde …

Nu van equinox tot equinox 2018 shifte mijn leven opnieuw op een magische manier … In de lente-equinox van 2018 stond ik op de Tor van Glastonbury en keek naar het oosten met een gevoel in mijn hart dat ik naar huis ging. In de weken vóór de equinox ontmoette ik twee vrouwen die me los van elkaar vertelden dat ik in die periode van mijn leven er precies hetzelfde uitzag als een vorig leven in het oosten en dat ik naar huis ging. Voor mij een bewijs dat wat ik voelde goed was. In een ander deel van mijn leven had ik waarschijnlijk gedacht dat ik gek was.

6 maanden later tijdens de herfstequinox in september ben ik in Armenië getrouwd met een vrouw die aanvoelt als het andere deel van mijn ziel, waarvan ik voel dat we elkaar altijd hebben gekend en die ik op een magische manier heb ontmoet. Ik ben tevens terecht gekomen in een land dat voelt alsof ik het altijd al heb gekend en dat als thuis is. Magische dingen gebeurden allemaal onderweg en in alles kan ik de leiding van het goddelijke zien die me naar plaatsen en situaties bracht die mijn rationele verstand nooit zou kunnen voorzien op voorhand … en natuurlijk blijven er ook uitdagende stukken zoals ik recent ook schreef over bureaucratie en liefde …

Deze week in België zat ik in een workshop met jonge volwassenen op een hogeschool en ik zag hoe moeilijk het voor hen in het algemeen is om hun dromen en passie te leven. Na de workshop kwam een jongeman naar me toe en bedankte me voor het delen van mijn verhalen en levenswijsheid. Je hebt een vuur in mijn hart wakker gemaakt dat niet meer brande. Bedankt hiervoor zei hij. Dit raakte me ook in mijn hart omdat ik mezelf ook in hem kon zien en iets dat ik zelf ook mee heb gemaakt. Het heeft ook een vuur in mijn hart nog meer aangewakkerd dat ik naar scholen wil gaan om workshops te gdvd en over het leven en gevoelens te praten. Dus als er hier leraren zijn of mensen die met jongeren werken, laat gerust iets weten en kunnen we praten over mogelijkheden … Ik voel diep het verlangen en het belang van werken met jongeren …

Zoveel mensen en jongeren geloven niet meer in hun dromen of in het volgen van hun passie … Wat ik voel … als iemand je ooit zegt dat magie niet echt is en dat dromen niet bedoeld zijn om te leven, wees dan stil, luister naar je eigen hart en volg je eigen hart. Omdat er een stem in jezelf is die weet wat goed voor je is … Er is een innerlijke roep in ieder van ons die weet wat goed voor ons is … Ik wil niet pretenderen alsof ik de waarheid in pacht heb, maar wat ik zeker weet, zelf ervaar en wat voor mij als waarheid voelt, is dat het beste medicijn ter wereld je hart volgen is <3

Hartegroet

jan

de foto werd gemaakt door Andranik Keshishyan tijdens ons huwelijk in Armenië

http://www.janmoeyaert.com/2018/11/21/miracles-exist/

Future “Golden Apricot “Eco Village” ” Armenia

0

For a future project in Armenia we need your help <dutch version below>

Together with my wife Kristine and her father we are planning to create an “eco village” close to Yerevan, the capital of Armenia. The place will be suitable for a wide range of activities such as

– eco tourism
– conferences
– summer and winter camps for children
– projects with social values
– residential courses
– personal development courses
– activities with horses
– educational projects
– international courses and projects with internal and external partners
– …

by establishing this project we want to invest in a better future for Armenia

We have a unique place with multiple hectars at our disposal in front of the magical mountain of Ararat where we can estabish this future “eco village” that has the potential to become a multifunctional place serving the future of Armenia

The place has the potential to be fully self-sufficient as there are natural water sources, a lot of sun for generating electricity from solar panels, access to gas, apricot and plum tree gardens, ground for growing own food, …

But to create this unique project we need in the first place sponsors and investors that want to invest in this unique project and the future of Armenia

more detailled info and updates will also follow in the future and we are currently working on a deep and profound business plan

But in the first place we need people and partners that are interested to sponsor and invest. Interested to invest in this unique project in Armenia? Want more info?

Contact me on

jan.moeyaert@live.be
whatsapp 0032494850240

regarding the range of this project we need help in this so it would be great if you could help to spread this news with people you know

Thanks a lot

Greets

Jan

link to the video on youtube

http://www.janmoeyaert.com/2018/11/04/future-golden-apricot-eco-village-armenia/ link to the video on youtube https://youtu.be/MCMxC-1Jijs

<dutch version>

Voor een toekomstig project in Armenie hebben we jullie hulp nodig

Samen met mijn vrouw Kristine en haar vader plannen we om een “eco dorp” te bouwen in de  buurt van Yerevan, de hoofdstad van Armenie. De plaats zal geschikt zijn voor een breed scala van activiteiten zoals

– eco toerisme
– conferenties
– zomer- en winterkampen voor jongeren
– projecten met sociale waarden
– residentiele cursussen
– cursussen rond persoonlijke ontwikkeling
– activiteiten met paarden
– educationele projecten
– internatonale cursussen en projecten met interne en externe partners
– …

Door het ontwikkelen van dit project willen we investeren in een betere toekomst voor Armenie.

We hebben een unieke locatie met meerdere hectares grond ter onzer beschikking waar we dit toekomstig “eco dorp” dat kan bijdragen aan een betere toekomst voor Armenie kunnen oprichten. De grond waar we dit multifunctioneel project willen oprichten is gelegen in een prachtige setting recht tegenover de mythische berg Ararat.

De plaats heeft het potentieel om volledig zelfvoorzienend te zijn. Er zijn natuurlijke waterbronnen, overvloed aan zon om elektriciteit te genereren uit zonnepanelen, toegang tot gas, boomgaarden met abrikozen en pruimen, grond om eigen voeding te produceren, …

Om dit uniek project te realiseren zijn we in de eerste plaats op zoek naar sponsors en investeerders die bereid zijn te investeren in dit unieke project en de toekomst van Armenie.

Meer gedetailleerde info en updates volgen later nog in de toekomst en we werken momenteel ook aan een gedetailleerd business plan.

In de eerste plaats zijn we nu eerst op zoek naar potentiele investeerders en sponsors. Heb je interesse om te investeren in dit unieke project of wens je meer info?

Contacteer me op

Jan.moeyaert@live.be
Of via whatsapp 0032494850240

Gezien de omvang van dit project kunnen we alle hulp gebruiken. Het zou fijn zijn als je dit nieuws zou kunnen delen met mensen die je kent.

Heel erg bedankt

Groetjes

Jan

link to the video on youtube

Future “Golden Apricot “Eco Village” ” Armenia

link to the video on youtube


 

ABOUT ME

FOLLOW ME

1,381FansLike
401FollowersFollow
20SubscribersSubscribe

POPULAR ARTICLES